هر روز که میگذره میلم به دخانیات و نوشیدنی ها کمتر و کمتر میشه. هیچ جنبه اعتقادی هم نداره.
وقتی میشه با خواندن یک شعر یا یک داستان خوب، تماشای یک فیلم یا شنیدن موسیقی خوب، خوردن یک غذای خوب، خوب خوابیدن، حرف زدن با یک دوست و قدم زدن در طبیعت مست شد. مستی شراب احمقانه به نظر میاد و سردردهای بعدش احمقانه تر!
پ ن: گاهگاهی پیمانه ای می زنم اما دلم مستی نمیخواهد!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر