ایر کاندیشنر دوباره از کار افتاد و هوا رو سرد نمی کنه.تعمیرکاری که دفعه قبل اومد گفت باید به صورت کلی عوض بشه اما بیمه قبول نکرد و تعمیرش کردم اما فقط یک هفته کار کرد. منتظرم ببینم این دفعه چی می شه. بیمه تمام سعی ش رو می کنه که هزینه تعویض نده. یک ایرکاندیشنر زمینی گرفته بودم که این روزها داره جواب پس می ده.
بگذریم،
یه نتیجه ای توی زندگی م گرفتم، ۹۹ درصد مواقع رفتار آدم ها با تو (خوبی و بدی شون) هیچ ربطی به تو نداره و از حس خودشون به خودشون میاد و بالعکس. اگر کسی بدون دلیل ازت ناراحت می شه یا خوشش نمیاد، یه چیزی در تو (که لزوما بد نیست) اونها رو یاد خودشون می اندازه.
مثلا فلانی از لباس پوشیدن تو خوشش نمیاد چون لباس پوشیدن تو اونو یاد اکس اکس ش می اندازه، که لزوما ربطی به تو نداره. اما ما عموما در این مواقع هی می خوایم کند و کاو کنیم که چرا فلانی از من خوشش نمیاد، مگه من چیکار کردم.
همین درباره خودمون هم صادقه. یه وقتی یه رفتاری در یک نفر تو رو آزار میده. از خودت بپرس چه چیزی در اون رفتار، چه چیزی درباره خودت رو یادآوری می کنه. مثلا یه موفقیت ی برای یکی دیگه به تو یادآوری می کنه که تو خودت در اون موضوع چقدر اشتباه عمل کردی. این طور وقتا به جای مقاومت و دلیل ساختن برای بد بودن دیگری، به این فکر کن که چه چیزی می توی از این آدم یاد بگیری یا از انجام چه رفتاری دوری کنی.
دیشب با شین بیرون رفتیم. بعد ۱۵-۲۰ سال دوستی دور و نزدیک اولین گفتگوی صادقانه تمام این سال ها رو داشتیم. من همه نقاب هام رو برداشتم و اون هم. از ازدواج ها، طلاق ها، دوستی ها، خانواده هامون، خواهر و برادر و پدر و مادرهامون حرف زدیم. خیلی حس خوبی داشت. من خیلی بهش احتیاج داشتم و فکر می کنم اون هم. رفتیم رستوران اگورا تایسن که غذاهای بد ترکی به قیمت بالا دارن و بدترین مرغ و شراب رز زندگیم رو خوردم اما راضی ام. :)))
برگشتنی رسوندمشون اون طرف شهر که ۴۰ دقیقه رانندگی فاصله داشت. برگشتنی به جای بزرگراه گوگل مپ منو از یه جاده فرعی برگردوند که تا سه دقیقه ای خونه ام نمی دونستم کجا دارم می رم. جاده خیلی شبیه جاده ای بود که منو از دانشکاه به خونه اوین می برد. جاده ای باریک و همیشه خلوت از وسط درخت هایی که تک و توک چراغ خونه ها از بین شون پیداست و هر آن ممکنه یک گوزن از بین درختا بپره توی جاده. ۴۰ دقیقه رو بدون موسیقی و توی سکوت با سرعت کم توی اون جاده باریک برگشتم. مغزم خیلی خالی و پر بود.
دلم می خواد برگردم ۱۸ سالگی و امیدوارتر باشم. دلم می خواد برگردم بیست سالگی و دیوانه الف نباشم. دلم می خواد برگردم ۲۴ سالگی و دیوانه ب نباشم. دلم می خواد برگردم ۲۷ سالگی و زن نون نشوم. دلم می خواهد برگردم ۲۶ سالگی دوست داشتن ج را ببینم. دلم می خواهد کمتر از زندگی، از فردا، از آینده ... از آدم ها بترسم...دلم می خواهد خودم را بیشتر دوست داشته باشم!