آفیس شماره 2 توی دهات است. نه اینکه واقعا توی دهات باشد. 40 دقیقه ای پایتخت ست و یک دنیا فاصله دارد. جاده ها گل و گشاد و خلوت. آدم ها نایس اند و مثل آدم رانندگی می کنند، نه مثل من که اگر حداقل 10 مایل بالای سرعت مجاز رانندگی نکنم، فکر میکنم باخته ام :))). می آیم اینجا جهانم آرام می شود. هزار تا کار سخت توی لیستم تمام میشود. پشت آفیس هم یک دریاچه زیباست.
یک قدم تا فراموشی ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر