تصمیم گرفتم کوله بار خشم رو زمین بگذارم. این خط کشی که باهاش بیشتر از همه خودم را اندازه می گیریم و هیچ وقت هم به استانداردهای خودم نمی رسم و آدم ها هم را ببوسم و بگذارم کنار...
سلام معصوم جان دو سال قبل بود شايد، كه گفتي ميخواهي مدتي پرايوت بنويسي، من چند بار سراغ وبلاگ را گرفتماما بسته بود، ديشب ساعت ده شب، يادت افتادم گفتم برات پيام بزارم، بعد ديدم ديروقته شايد خودم خوابم ببره، وبلاگ را شانسي باز كردم، ديدم برگشتي! و كلي نوشته است عنوانش برام آبيه! شروع كردم به خواندن مطالبت، چشمام كلمات را ميبلعيد، تا ساعت يك شب خواندم. احساس عجيبي دارم توام با خوشي ازينكه وبلاگت دوباره فعال شده، من بعد از مدت زيادي ننوشتن و پرايوت بودن و درگيري با خودم تصميم گرفتم وبلاگ جزيره چوبي را از حالت پرايوت در بيارم. اميدوارم كه حالت خوب باشه، من منتظر تو هستم كه روزي در استكهلم مهمانم شوي. ❤️
سلام معصوم جان
پاسخ دادنحذفدو سال قبل بود شايد، كه گفتي ميخواهي مدتي پرايوت بنويسي، من چند بار سراغ وبلاگ را گرفتماما بسته بود، ديشب ساعت ده شب، يادت افتادم گفتم برات پيام بزارم، بعد ديدم ديروقته شايد خودم خوابم ببره، وبلاگ را شانسي باز كردم، ديدم برگشتي! و كلي نوشته است عنوانش برام آبيه! شروع كردم به خواندن مطالبت، چشمام كلمات را ميبلعيد، تا ساعت يك شب خواندم. احساس عجيبي دارم توام با خوشي ازينكه وبلاگت دوباره فعال شده، من بعد از مدت زيادي ننوشتن و پرايوت بودن و درگيري با خودم تصميم گرفتم وبلاگ جزيره چوبي را از حالت پرايوت در بيارم. اميدوارم كه حالت خوب باشه، من منتظر تو هستم كه روزي در استكهلم مهمانم شوي. ❤️