۲۶.۵.۰۱

افكار ۳ صبح

 من تمام عمر ترسیده ام. من تمام عمر از دریچه کوچک اتاقی نمور به دنیای بیرون نگاه کرده ام. با دنیای بیرون حرف زده ام و داد و گرفت کرده ام. من ترسیده ام از دنیای بیرون و فکر کرده ام چرا کسی من را بیرون نمی کشد. 

وقت ش بود درب آن اتاق نمور را باز کنم و بی واسطه و ترس با دنیای روشن و تاریک بیرون روبرو شوم. به قول فروغ: نجات دهنده در گور خفته است 


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر