پروژه جدید قبول کردم و قرار شده یکی دو هفته دیگه شروع کنم این ماراتن جدیدو و هیجان دارم.
این عادت های ماست که زندگی ما رو می سازند، مثل من که عادت کرده ام به کار کردن و کمی که کارم سبک می شود، دلم درد سر جدید می خواهد...
توی ذهنم هی دارم سفرهای خیالی طولانی مدت رسم می کنم، کنارش آن خانه و حیاط چمن کاری شده و پنجره های بزرگ آشپزخانه بزرگ و نورگیر و آدم توی خانه و سگ بزرگی که توی چمن ها می دود. توی ذهنم دوباره دارم خیالبافی می کنم و توی خیال های من پر است از جاهای پر نور و ساحل های اقیانوس و کتاب و آرامش و قدم زدن... توی خیال های من پر است از هنر و معماری و موسیقی و نقاشی و رقصنده های دوره گرد... توی خیالم با صدای بلند می خندم، پاهایم را توی آفتاب دراز میکنم، چای می نوشم و کتاب میخوانم.
حیف اون خاورمیانه آفتابی و قشنگ نبود که برای ما جهنم ساختیدش و خودتون هم ازش فراری اید؟!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر