سرم توی گوشی بود و کسی صدا کرد. غریبه ای آسانسور آنطرفی را برایم نگه داشته بود. وارد آسانسور شدم و خواستم سرم را دوباره توی گوشی ام ببرم که چهره اش را دیدم. از اخرین باری که دیده بودم کوتاه تر به نظر می آمد و انگار موهای وسط سرش هم کمتر شده بود. قیافه اش آشنا بود اما نمی دانستم از کجا می شناسمش. شاید شبیه کسی بود که قبلا می شناختم اما نه ... شاید جایی با او همکار بودم... فکر کردم و تا طبقه من برسد او قبل از آن پیاده شده بود و یکبار همه چیز را به خاطر آوردم... نفس راحت کشیدم و خوشحال شدم که تا قبل از پیاده شدنش نشناخته بودمش ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر