الف خوشتیپ بود، از اون پسرها که توی جمعی وقتی وارد می شن دخترها سرشون رو می چرخونن (سین که مثلا دوستم بود پرسید: اینو از کجا پیداش کردی؟ و بعدتر سعی کرد با خودش و بعد برادرش دوست بشه که به جایی نرسید، سین خود را مزاری می گرفت) با ح که برادرش بود توی کلاس عکاسی، فلیمبرداری آشنا شده بودم و بعدتر که ح برادرش را آورده بود به سفر پایان دوره، باهاش آشنا شده بودم و حرف زده بودم. تحصیلات خوبی داشت و کار و خانواده خوبی هم داشت. الف بهم پیشنهاد کرده بود که تدوین یادم بده. بیشتر کات کردن و پیوند دادن بود و موسیقی گذاشتن بود تا تدوین واقعی.
من عاشق الف شده بودم و توی توهم این بودم که خانواده من خانواده نرمال سنتی هزاره هستند (که نبودند، ما آزادانه رفت و آمد می کردیم و سر کار می رفتیم و همکلاسی ها پسرمان شماره خانه مان را داشتند و زنگ می زدند که لابد از نظر خانواده الف بی بند وباری محسوب می شد و بعدتر خواهرشان که شهرستان دانشگاه قبول شد از رفتن منع شد، خانواده الف خود را هزاره که نه، کابلی میگرفتند اگر چه اصالتا از غزني بودند و من آن وقت ها این مرز بندی ها را نمی شناختم). من عاشق الف شده بودم و اهل دوست پسر بازی و پنهان کاری نبودم. همه می دانستند که با هم دوستیم (دوستی معمولی) چند ماه گذشت و یک روز به الف گفتم که ازش خوشم میاد. الف هم گفت که اون هم خوشش میاد و قرار بر این شد که با خانواده ش حرف بزنه. تهران شد پایه قدم زدن ها و راه رفتن های طولانی.
فست فوروارد به یک سال بعد، الف با فشار خانواده اش با من بهم زد و من یک ترم مشروط شدم (مشروطی که سر فارغ التحصیلی دمارم را درآورد) و زندگیم به هم ریخت و سر از تهران و بعد کابل دراوردم ( که جزو بهترین تصمیم های زندگیم بودند). الف هم در دنیای موازی به زندگیش ادامه داد و آدم نسبتا موفقی شد.
اون یک سال ریکاوری از بدترین سال های زندگیم بود. باعث شد به خودم و همه چیز شک کنم.
اخیرا الف شروع کرد یک سری سیگنال فرستادن، من هم نادیده گرفتم تا دست از سرم برداشت. حتی دلم نمی خواد بدونم چرا بعد این همه سال سیگنال می فرستاد.
دلیلی که همه این ها را نوشتم این بود که من در طول اون سال ها خیلی به الف فکر می کردم و اینکه اگر یک زمانی پشیمان بشه و فلان و هیچ وقت فکر نمی کردم این من باشم که بگم تموم شد و نمیخوام به هیچ صورتی درگیر تو و زندگیت بشم (حتی اگر اون گفتگو توی ذهنم باشه). اون دختر بیست و یکی دو ساله بدون اعتماد بنفس، ضعیف، غمگین و سانتی مانتال، خیلی وقته رفته و اینجا زندگی نمیکنه ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر