یک طوری از کار و زندگی بریدم که برگشتنم با خداست...
انتخاب کردن برام سخته، دلم میخواد یکی همه گزینه ها رو بگذاره روی میز و بگه انتخاب کن و من انتخاب کنم. مثل جریان ماشین خریدن که به حامد گفتم می خوام ماشین بخرم. گفت بودجه ت چقدره و چند تا سوال دیگه. یک روز رفتیم بنز و آیوودی دیدیم و روز بعدش بی ام دبلیو و همون جا قرار داد بستم و هفته بعد ماشین رو خودم تحویل گرفتم. ماشین قبلی رو هم با هم رفتیم کارمکس قیمت گرفتیم که یکی پیدا شد و درخواست که به قیمت کارمکس بفروشم بهش.
سر عوض کردن آپارتمان هم دلم می خواد یکی باشه گزینه ها رو بگذاره روی میز و من برم فقط قرار داد امضا کنم. می دونم چه آپارتمانی می خوام. می دونم کدوم منطقه می خوام و بودجه م هم میخونه. اما جاش رو پیدا نمی کنم. به امیر بگم شاید گزینه ای داشته باشه.
تعطیلات رفتن هم همین شد، به امیر گفتم می خوام برم تعطیلات ترجیحا یک جای گرم. همون موقع یک تور هتل و هواپیما سه روزه برای میامی پیدا کرد. شد یکی از بهترین سفرهایی که رفتم تعطیلات! حتی رستوران ها و گالری ها رو هم روزو کرده بود و من فقط می گفتم اوکی. بس که می دونست چی حال منو خوب میکنه. حالا اگر خودم همه این کارها رو می کردم و همون جاها هم می رفتم، هیچ بهم خوش نمی گذشت. مشکل اینجاست که نمیخوام به پروسه و جزییات و گزینه ها فکر کنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر