یک زمانی توی خونه من صدای موسیقی قطع نمی شد، از سر صبح که بیدار می شدم اولین کار روشن کردن تلوزیون و گذاشتن ش روی شبکه پی ام سی بود که مدوام موسیقی فارسی پخش می کرد، غیر از عاشورا و یکی دو تا تعطیلی دیگه.
الان یک وقتایی از روز که دخترا نیستند و من فیلم نمی بینم و کتاب نمی خونم و کاری ندارم، وسط هیاهوی ذهنم متوجه سکوت می شم. برای چند لحظه چشمم رو می بندم و به صدای سکوت گوش می دم و هیچ چیز خوشایندتر از این صدا نیست، صدای باشکوه سکوت ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر