من جایی که کار می کنم نه حقوق و نه عنوان شغل اش برازنده من نیست، شاید تا پارسال هم جای مناسبی بود اما دیگر نیست. مثل لباس که برایت کوچک می شود و جنس ش خوب است و دوستش داری و از پوشیدنش خاطره داری اما دیگر اندازه تن تو نیست.
کار من هم همینطور است، فرهنگ سازمانی خیلی خوبی دارد و فضای کاری ریلکس (یا چون من خیلی به کارم مسلط م برایم حوصله سربر شده)، تیم م هم تیم خوبی ست و رییس م هم رییس خوبی ست ... همه این ها دست بدست هم داده که برای رفتن از اینجا تنبلی کنم.
گاهی رابطه با آدم ها هم همین است، طرف آدم خوب و درست و حسابی است اما اندازه تن تو نیست، استایل اش به تو نمی خورد، اما خوب است... می مانی و فرسوده می شوی و چشم باز می کنی که باخته ای... پاک، باخته ای به یک آدم خوب!!!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر