سرک ها خلوت و خلوت تر می شوند هر روز। خبرهای بد امنیتی از هر طرف می رسند। گوشت قربانی شده است افغانستان که هر کسی از راه می رسد می خواهد قسمتی از ان را به دندان بکشد।
نگاه می کنم به جوان تر هایی که حتی رویاهای ما هم برایشان مسخره به نظر می رسد و هیچ تلاشی برای نجات خودشان هم نمی کنند।
هر روز می بینمشان و لبخندی نثارشان می کنم که خودم هم اعتقادی به آن ندارم।
هر روز خبرها بدتر وبدتر میی شوند ولبخندهای من گشادتر وتلخ تر!!!!!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر