ایمیل می رسد از گروه های مختلف که دولت دارد خانه های امن زنان- پناهگاه هایی برای زنانی که مورد خشونت های خانوادگی قرار می گیرند- را در افغانستان که پیش از این زیر نظر سازمان های غیر دولتی کار می کردند را در دست خود بگیرد.
برای کسانی که خارج از افغانستان هستند و نمی دانند این دولت چه خدمت ها که به زنان نکرده است، می تواند خبر بی اهمیتی باشد. اما برای ما زنان افغانی که حداقل یک بار پایمان به ادارات دولتی و گاهی قضایی افتاده است این خبر بدی ست.
چند روزی هست که فعال های زن در افغانستان (که تعداشان کم است و اکثرشان هم خارجی و یا دو تابعیته هستند) ایمیل ومصاحبه هایشان شروع شده تا به جامعه مدنی و فعالان حقوق بشر هشدار بدهند که این پناهگاه ها با تحویل به دولت از دست خواهد رفت.
یادم هست وقتی مساله قانون احوال شخصیه اتفاق افتاد و جزو نوادر حرکت های خودجوش زنان بود که خود خانم های افغان اعتراض کردند، وقتی صحبت از جنبش زنان افغان می شد دوستان به شوخی سرشان را به چپ و راست می چرخاندند که: کدام جنبش!؟
راست می گفتند: به اعتقاد من هم امتیازاتی که امروز به صورت تهفه حضور جامعه جهانی در افغانستان به شهروند افغان داده شده است از سوی او درک نشده است.
آزادی رسانه، حقوق انسانی، حقوق زن و حتی همین دموکراسی نیم بندی که تبر افتاده به جانش هم از این قاعده مستثنی نیست.
گاهی وقت ها که حیرت دوستان غیر افغانم را می بینم در برابر بی تفاوتی شهروند امروز افغان می خواهم بگویم: ما هنوز گرسنه ایم و شما دسر تعارفمان کرده اید برای حضم غذا!!!
اگر می خواهید به این اقدام دولت اعتراض کنید به این لینک مراجعه کنید.
هدف هم جمع اوری 10000 امضا است و همه - زن و مرد -می توانند امضا کنند.
برای کسانی که خارج از افغانستان هستند و نمی دانند این دولت چه خدمت ها که به زنان نکرده است، می تواند خبر بی اهمیتی باشد. اما برای ما زنان افغانی که حداقل یک بار پایمان به ادارات دولتی و گاهی قضایی افتاده است این خبر بدی ست.
چند روزی هست که فعال های زن در افغانستان (که تعداشان کم است و اکثرشان هم خارجی و یا دو تابعیته هستند) ایمیل ومصاحبه هایشان شروع شده تا به جامعه مدنی و فعالان حقوق بشر هشدار بدهند که این پناهگاه ها با تحویل به دولت از دست خواهد رفت.
یادم هست وقتی مساله قانون احوال شخصیه اتفاق افتاد و جزو نوادر حرکت های خودجوش زنان بود که خود خانم های افغان اعتراض کردند، وقتی صحبت از جنبش زنان افغان می شد دوستان به شوخی سرشان را به چپ و راست می چرخاندند که: کدام جنبش!؟
راست می گفتند: به اعتقاد من هم امتیازاتی که امروز به صورت تهفه حضور جامعه جهانی در افغانستان به شهروند افغان داده شده است از سوی او درک نشده است.
آزادی رسانه، حقوق انسانی، حقوق زن و حتی همین دموکراسی نیم بندی که تبر افتاده به جانش هم از این قاعده مستثنی نیست.
گاهی وقت ها که حیرت دوستان غیر افغانم را می بینم در برابر بی تفاوتی شهروند امروز افغان می خواهم بگویم: ما هنوز گرسنه ایم و شما دسر تعارفمان کرده اید برای حضم غذا!!!
اگر می خواهید به این اقدام دولت اعتراض کنید به این لینک مراجعه کنید.
هدف هم جمع اوری 10000 امضا است و همه - زن و مرد -می توانند امضا کنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر