یک هفته ننوشتن در این جا برای من خیلی است.
مدتی بود که به این جا فکر می کردم واین که این صفحه با نوشته هایش کجای زندگی من قرار دارد؟ بی اغراق یکی از جدی ترین امور زندگی من که بی نهایت از آن لذت هم می برم همین شریک کردن دیگران در تجربه های شخصی خودم به عنوان یک زن افغان هست.
برای من همین ارزشمند است که برای یک نفرهم که شده زاویه های زندگی ما در کابل جالب وخواندنی باشد. برای من کافی است که چند دوست نادیده نازنین این جا پیدا کرده ام.

بسیاری حرف ها هم هست که نمی شود این جا گفت. یا جدی تر ازآن است که در یک وبلاگ شخصی مطرح شود ویا آنقدر زوایای نهانی دارد که چند جمله خودمانی حق مطلب را ادا نمی کند. این روزها به نوشتن بیرون از این جا فکر می کنم. به خواننده های جدی تری فکر می کنم که بیشتر از این سطرها در این بلاگ می خواهند راجع به زن افغان،زندگی اجتماعی وفردی اش در افغانستان بدانند.

این روزها دوستان زیادی هستند که می خواهند بیشتر بدانند.(چرا زنان افغان نویسنده که تعدادشان کم هم نیست ای قدر کم کار می کنند؟؟)

به هر حال این صفحه به صورت صفحه شخصی اینترنتی من باقی خواهد ماند!به همین صورت بدون نوشته های طولانی وخیلی جدی.



پ ن: رمضان هم تمام شد!!!
این روزها اگربه شهر سری زده باشید پر است از جنب وجوش وخرید. شب های کابل را در این روزها از دست ندهید. از معدود شب هایی در سال است که می شود تا دیر وقت در خیابان بود!!!