یکشنبه ناجور غمگینی ست. حمام طولانی رفتم، کمی تمیزکاری کردم برای مهمان های پیش رو، خرید رفتم، خوابیدم، کتاب خواندم، الکس از مرز زمینی امریکا رد شد و دارم می آید این طرفی... عزیز دردانه مامان را بعد ده سال قرار است ببینم ... 

اما هیچ از غمم کم نکرد... یکشنبه ام همچنان غمگین است ...  کجای جهان پلی شکسته است که هیچ کس به خانه اش نمی رسد؟