این یک زن سفید ایرلندی ست که دو تا دختر نوجوان دارد و خانه رویایی و همسرش که حتما شغل خوبی دارند. همیشه چیزی برای شکایت کردن دارد. مثلا وقتی فیلم گوزنی را که موقع پیاده روی دیده بودم نشان ش دادم به رییس گفته بود، چرا من را نبرده ای این پارک نزدیک؟ ما چرا همیشه برای جلسه های دو نفره پیاده روی اطراف افیس می رویم؟
این را نه به شوخی ، به جدیتی که کسی مثلا پارتنرش را نه ریسش را متهم به کم کاری می کند گفت. یکی دو بار دیگر هم اینطوری دیدمش و فکر کردم لابد کارش زیاد است اما فکر می کنم رویکردش به زندگی ناله کردن است.
زندگی ها از دور بی نقض به نظر می رسند و شاید هم باشند اما آدمها تمام تلاششان را می کنند تا جهنم شخصی شان را پیدا کنند و نقض های زندگی شان را با ذره بین نشان میدهند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر