آدم ها معمولا منو ساکت و مردم گریز طبقه بندی می کنند و تا حدودی درست هم هست. اما من از مصاحبت آدم ها لذت می برم. برای من معاشرت توی جمع های شلوغ و غريبه تعریف نمی شه و بیشتر خسته م می کنه. اما اگر میان همین جمع ها تو باشی، یک گوشه ای و حتی کاری به کارم نداشته باشی و حتی با من حرف نزنی و حتی بهم نگاه هم نکنی و با هزار تا آدم حرف بزنی و معاشرت کنی و حتی من هم با آدم ها حرف بزنم و به اندازه کافی معاشرت کنم. یک جایی یکدفعه که انرژی م تخلیه شد، ببینم تو کیف و پالتو منو برداشتی و به جای من از میزبان خدا حافظ ی کردی و کنار در ایستادی که منو ببری خونه ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر