آدمي فكر ميكند با پير شدن، خرد-خود بخود ميايد. آدم ها پير ميشوند
و چون چيزهايي كه ديده اند و تجربه كرده اند، بسيار ميدانند! و اين
"دانايي" باعث ميشود بهتر فكر و عمل كنند.
يا من تا اخيرا اينطور فكر
ميكردم، آدم هاي پيري كه من ميشناختم حاجي پدر بزرگم بود و مامي مادربزرگم،
كه آزارشان به مورچه أي نميرسيد و خير همه را ميخواستند. أما الان طور
ديگري فكر ميكنم. آدمي با گذر زمان باتجربه تر و ماهرتر ميشود اما لزوما
خردمند تر و خيرخواه تر نميشود.
آدم پير همام راه جواني ش را ميرود. منتها با مهارت بيشتر، قدرت بيشتر و خيلي وقت ها پول بيشتر.
اعتراف ميكنم اين كشف و شهود آزاردهنده بود و كمي بيشتر از گذشته نااميدم كرد.
دنیا پر شده از آدم های میان سال که سیر نزولی در پیش گرفته اند که با تقریب خوبی با حساب بانکی شان رابطه عکس دارد، یا عینک من اینطوری میبیند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر