میگویم باید برگردم خانه ام، پیرمرد سرش را تکان میدهد که میفهمم. پیرزن غذا برایم میگذارد. درست مثل پدر و مادری که همه بچه هایشان را به یک اندازه دوست دارند و حتی بیشتر کسی را که مشکل ساز است. من اما همیشه نقش دختر عاقل را بازی کرده ام، حتی اگر نخواسته ام ...
پ ن. امروز یادم باشد!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر