12.12.14

یک وقتهایی در زندگانی هست که میدانی این تجربه ای که میانش هستی، یگانه است و تکرار ناشدنی. خودت، آدم یا آدمهای دور و برت، مکان فیزیکی، حال و هوا. همه اش یگانه است و ممکن است تکرار نشود. وقتی آن لحظه به آن آگاهی رسیدی تو تماما حضور میشوی. گذشته و آینده مفهومش را از دست میدهد و مرز رویا و واقعیت از بین می رود. آنوقت است ... هزار صفحه میتوانم در این باب بنویسم ...

خواستم درباره فیلم کرایمر علیه کرایمر بنویسم و صحنه دادگاه، نوشتم و دیدم خیلی بیخود شده شرحش، به قول دکتر: گفتنی نیست، نشان دادنی ست! 

No comments: