28.12.11

زود زود به نقطه: این دیگر از توان من خارج است! می رسم. اما ساعاتی بعد می شوم همان آدم منتها، با بغضی فروخورده ته گلویم. بغض ها دیگر گیر نمی کنند. یک جوری یک جایی که من نمی دانم ذخیره می شوند و یک روزی سر می زنند...

No comments: