28.5.11

دوستی از نوع کابلی

اهل گله کردن از ادم ها نیستم. وقتی دلخوری ام از آدم ها را در قالب چند جمله به زبان می آورم یعنی خیلی خیلی شاکی ام و وقتی کار به شکایت چند دقیقه ای می کشد یعنی رسما نمی خواهم تا اطلاع ثانوی فرد مذکور جلوی چشم من رویت شود.
مدت هاست که آدم ها و رفتارهایشان شگفت زده ام نمی کنند ، اما همچنان از دیدن آدم هایی که قلب هایشان در جیب هایشان می تپد و دوستی شان با رقم حساب بانکی طرف مقابلشان و یا ضریب نفوذش سبک و سنگین می شود کمی متعجب می شوم!
سعی می کنم به این هم عادت کنم.

پ ن: این روزها خوب نیستم و این برای اطرافیانم که همیشه سرحال دیده اند و پر از نیرو، تازگی دارد. به خدا من هم بلدم افسردگی بگیرم،گرچه دارم از خیرش می گذرم!

1 comment:

پیمان said...

سلام معصومه جان واقیعآ بعضی از دوستان همینطور است کی شما فرمودید.
اگر منفعت داشت دوست است اگر نداشت نیست .